تشکیلات، آفتی برای بسیج!

سلام.

سال ١٣٨٩، سال «همت مضاعف و کار مضاعف» بر همگان مبارک! امیدواریم که در این سال بجای حرف، شعار و تبلیغ مضاعف، با به کارگیری همت مضاعف، کار مضاعف هم ارائه شود.

در طول چندین ماه اغتشاشات پس از انتخابات سال ٨٨، نقاط ضعف و قوت فراوانی خود را به نمایش گذاشتند. یکی از نقاط ضعف ، از دید این جانب، ساختار و نحوه سازماندهی جدید بسیج بود. در اینجا قصد آسیب شناسی و تحلیل تهدیدات بسیج و فرهنگ بسیجی را ندارم.

آنچه از گذشته بسیج و عملکرد آن به خاطر دارم، به این شکل بود که هر زمان و هر کجا، بسیجی احساس می کرد به حضور او نیاز است، کاملا "فعال" و "خود جوش" وارد عرصه می شد و به ایفای نقش و وظیفه می پرداخت.

در گذشته بسیجی به حدی از قدرت تشخیص و آگاهی رسیده بود که در موقعیت و شرایط مختلف سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، نظامی-امنیتی و ... ، قبل از آنکه مراکز سازمان یافته و اداری مسئول، وارد عمل شوند کاملا خودجوش و بدون دستور و امریه، وارد میدان شده و به ایفای نقش می پرداخت.

با بازنگری در وقایع دهه اول انقلاب، مشاهده می شود که سازمان ها و ارگان های دولتی و حکومتی معمولا به دلیل ساختار و سلسله مراتب نهفته در آن، از سرعت عمل پایینی در برخورد و مقابله با تهدیدات و خطرات برخوردار هستند. در مقابل، بسیج، که سازمان ،تشکیلات، چارت و سلسله مراتب آنچنانی نداشت و به صورت هسته های چند نفری در مساجد و پایگاه های بسیج، عمل می کرد، در برخورد و مقابله با تهدیدات و مخاطرات پیش آمده و قبل از به میدان آمدن سازمان و ارگان مربوطه، از سرعت عمل و چالاکی قابل قبولی برخوردار است.

 در سالهای اخیر، با تغییر و تحولات بوجود آمده در ساختار بسیج، این مجموعه مردمی به یک سازمان نظامی و تحت امر سپاه پاسداران، تبدیل شده و به تبع آن گرفتار همان اشکالات و نقاط ضعف سازمانهایی با ساختار مدیریتی به روش سلسله مراتب، شده است.

در اغتشاشات سال ٨٨ شاهد حضور دو نوع بسیجی در خیابان ها و جبهه رسانه ای و سایبری بودیم.

گروه اول که از سرعت عمل خیلی خوبی برخوردار بود، افرادی بودند که عمدتا "بسیجی وار" وارد میدان شدند و به مقابله با فتنه گران و کودتاچی ها پرداختند. عموما این افراد منتظر فرمان و دستور نمی نشینند و با تکیه به همان تفکر و فرهنگ بسیجی اوایل انقلاب، به محض احساس تکلیف وارد میدان شدند.

گروه دوم "اعضاء بسیج" بودند که با کمی تاخیر و پس از ابلاغ از بالا، به میدان آمدند. این افراد تازمانی که از طریق سلسله مراتب سپاه به آنها ابلاغ و فرمانی نرسیده بود، کاری را صورت ندادند و عملا به نقش یک واحد نظامی ارتش های منظم، عمل کردند نه یک مجموعه چالاک و با قابلیت واکنش سریع.

لازم است مسئولین با بازنگری در ساختار بسیج و با افزایش سطح آگاهی و بصیرت فرماندهان و مسئولین پایگاه های مقاومت بسیج، با افزایش قدرت مانور و تصمیم گیری آنها، ضمن رفع مشکل "اقدامات خودسر"، چالاکی و پویایی بسیج را به آن بازگردانند تا خدایی نکرده در حوادث و وقایع احتمالی آینده دچار مشکل و تاخیر در اقدام نشویم.

والسلام.

/ 7 نظر / 28 بازدید
وحید زایری

خوبه دیگه به نظر شما یه عده جوون تا یه چیزی به مذاقشون خوش نیومد سرخود بریزن توی خیابون و بزنن و بگیرن و بکشن ... عجب مملکتی خواهد شد این مملکت . قانون رو هم باید ریخت توی فاضلاب البته در این جریانات همین قضیه هم پیش اومد ولی مثل این که شما رو راضی نکرده .

پنهان

سلام - سال نو مبارک منم تقریبا به نظر شما موافقم ولی بهتره این را اضافه کنیم که بعضی از بچه های بسیج وقتی می بینن کسی پشت سر آنها نیست به قول شما منتظر دستور از بالا میشن .

22

سلام... اصل حرف هم تو خط آخریه کاکو. وحید یی چی میگه که مهمه من به نظرم همه چی باید سر و صاب دوشته باشه مراجع بو ایهمه علم بو هم همنظر نیسن میگن یکی باید توشون بشه ولی هالو تو میگی بسیجیا خودشون بیریزن تو خیابون عجب هچل هفتی میشه فکرش بکن تازشم یه مشتی لباس بسیجی میژوشن میریزن ملت میکشن به اسم .... میگم یی کم فت اللو هسیا خودومونیما

آبشار

بسم رب الشهدا دو سال می گذرد از پَر گرفتن دوستانمان . . . آشنایی با چهارده شهید مظلوم واقعه ی انفجار در کانون فرهنگی رهپویان وصال شیراز که 24 فروردین 87 آسمانی شدند http://abshar14.blogfa.com/page/shohadaye-rahpouyan1.aspx

سعید

سال صبر و استقامت ملی مبارک. ما بیشماریم وشما بسوووووووووووووزید

mohammad reza etemadian

سلام شما خودتون قضاوت کنید ما معلمها و کارمندها با برداشتن یارانه‌ها چطور میتونیم زندگی‌ کنیم. اگر من و خانومم و بچه‌هام هر روز سه وعده فقط نون و چای شیرین بخوریم، هزینهٔ خورا کمون روزی ۱۰ هزار تومن یا ماهی‌ ۳۰۰،۰۰۰ تومن است. دیگه نه میتونیم گوشت بخریم نه برنج نه لباس چون حقوق بنده دقیقا ۳۰۰ تومن در ماه هست. هم پدرم خونش در جنگ برای امام عزیز ریخته شد هم خودم حاضرم جانم را در راه اسلام و ولایت فقیه نثار کنم ولی‌ حاضر نیستم جلوی خانواده‌ام شرمنده بشوم.